Kartka z pamiętnika

Pociągła wyrazista twarz, charakterystyczny wzrok chyłkiem rzucany spod ciemnych brwi, oraz intensywny zachrypły głos wpadający w baryton przyciągający tysiące fanów. Był nie tylko muzykiem, ale również aktorem i pisarzem. Jego nieodłącznym atutem stała się gitara, chociaż później bardzo często występował również z orkiestrą. Tworzył zarówno lekkie, barwne, jak i bardzo ciężkie utwory, nigdy jednak nie zyskał poparcia władz radzieckich. Zmarł nagle na atak serca w wieku 42 lat. Włodzimierz Wysocki nawet wczoraj na wieczorku poświęconym jego życiu i twórczości dalej oczarowywał publiczność błyskotliwością swoich tekstów jak i fascynował życiem. Wczoraj, bowiem po godzinie 20 w pubie Kuranty Izabela Droborowicz - Orkisz przeczytała wspomnienia Mariny Vlady, trzeciej żony artysty. Spotkanie, fascynacja, miłość i późniejsze problemy aktora, przeplatane, co jakiś czas czarującymi utworami bohatera w interpretacji Pawła Orkisza, stworzyły bardzo klimatyczny nastrój połączony z refleksją nad tragedią Wysockiego.

17 kwietnia, godz. 20:00
Pub Kuranty, ul. J. Piłsudskiego 24
31-109 Kraków

—
* Paweł Orkisz - (ur. 1955, pochodzi z Andrychowa w Małopolsce) jest autorem popularnych piosenek studenckich i nastrojowych ballad (m.in. harcersko-żeglarskiego hitu “Przechyły”). Od 30 lat śpiewa na studenckich i klubowych estradach ballady autorskie, pieśni pogodne i polskie tłumaczenia - głównie własne - ballad największych bardów XX wieku. Uznawany za jednego z najlepszych w Polsce wykonawców utworów Okudżawy i Wysockiego. “Wysocki śpiewa ostro, prawie krzyczy, z niepokoju, bezradności lub protestu. Ja nie usiłuję naśladować Wysockiego, ale… też krzyczę, tyle, że po swojemu.”